Théâtre de rue : La solitude du polochon

Paloma en Shakespeare dromen van een taal die alle stemmen verwelkomt, zelfs de stemmen die struikelen. Hij heeft de woorden die aan zijn lippen hangen, zij heeft de dansende letters en de woorden die in de war raken. Hoe zullen deze twee atypische wezens met elkaar overweg kunnen? Zich laten horen? Dit gevoelige duet construeert een politieke utopie waarin elke stilte, elke aarzeling, elk gestotter de megafoon wordt voor de woorden die worden verhinderd. Het is een zachte, gruizige fabel over de norm die verplettert, de hokjes die uitsluiten en de schoonheid van uniek zijn.